Ja, het wordt nu kort dag! Nog een paar weken en je komt ter wereld. Op zich zou je nu al zonder al te veel problemen geboren kunnen worden, maar we hebben liever dat je nog even blijft zitten. Dat is beter voor je (en voor ons). Je moeder heeft het er maar lastig mee. Je bent zeer beweeglijk. Je bent gewoon waarneembaar door je moeders buikwand heen. Af en toe zit er een punt in je moeders buik als je een arm, been of elleboog naar buiten drukt. Soms zet je jezelf schrap en druk je met alle macht met je achtersteven naar buiten. Op zulke momenten beneem je je moeder de adem letterlijk! Nou nou, je bent me er een.

De afgelopen maanden zijn we druk bezig geweest met voorbereidingen voor je komst. Zo is het washok nu zo goed als af, en is de kast in de voorkamer ook gereed. Je eigen kamertje is ook grotenedeels ingericht. We hebben heel veel spullen gekregen en geleend van vrienden en collega’s. Dat scheelt een sloot geld! Tussen neus en lippen door hebben we ook gauw even een nieuw huis gekost. Nou ja, dat klopt niet helemaak want het moet nog gebouwd worden. De beslissing voor nieuwe woning is ook een beetje ingegeven door jouw komst. Meer ruimte een betere omgeving.

Volgende maandag moeten we al weer op bezoek bij de gyneacoloog om te kijken hoe het met je gaat.

- Washok opruimen en schoonmaken
- Voorkamer opruimen en schoonmaken\
* Slaapbank verhuizen
- Fluffy’s kamer voorbereiden
* logeerbed uit elkaar halen (voorheen foto maken voor verkoop).
* tafel uitelkaar halen (voorheen foto maken voor verkoop).
* comode (o.i.d.) kopen op marktplaats ofzo.
- Berging opruimen
* Wim’s computer klaarmaken en wegbrengen
* Ruimte maken voor vriezer
- Zwarte kast opruimen/verkopen
- Woonkamer
* kabels wegwerken
* bank + fauteuille kopen.

De afgelopen periode was je bij tijden erg aktief in moeders buik. Je heb behoorlijk getrapt en dat was duidelijke te voelen. Ik verbaas me er over dat je nu al zo sterk bent. We hebben nog steed geen idee welke naam we je zullen geven. Wat mij betref moet de naam niet al te mode gevoelig zijn. Het liefst heb ik een naam die ook een verband legt met je chinese familie achtergrond. ‘t Valt nog niet mee om dat allemaal te combineren. Mocht je een meisje zijn hebben we al een besloten op een naam, namelijk Eline (of een variant daarop). Een jongensnaam blijft/blijkt moeilijker. Je moeder voelt wel wat voor Merlijn of Merlin ik ben echter niet overtuigd. De connotaties met andere zaken zijn gewoon te sterk. Ik kan me niet voorstellen dat ik je strak Merlijn ga noemen. Op een geboorte kaartje in de wachtkamer van de gynaecoloog zag ik de namen Merijn en Marijn. Deze spreken me meer aan.

We puzzelen nog even door!

Op het bovenstaande plaatje ben je acht weken oud en nog zo klein dat je niet te herkennen bent als mens. De volgende opname is een weekje later gemaakt. We waren bang dat het mis zou gaan. Daar waren wat aanwijzingen voor, dus hebben we snel een afspraak gemaakt om te kijken hoe het met je ging. Gelukkig bleek alles in orde. We konder je hartje al zien kloppen. Het was te zien als een oplichtend vlekje dat ‘aan’ en ‘uit’ ging. We waren blij en gerust gesteld.

Een maand later gingen we weer ‘ns kijken. Het was weer spannend om te vernemen of alles in orde was. Gelukkgi wel. We konden nu voor het eerst een profiel van je zien en duidelijk je hoofdje en lijfje onderscheiden.

De nu volgende twee opnames zijn weer een maand later genomen. Nu ben je een stuk groter en heel duidelijk te zien. Ook was je behoorlijk beweeglijk. Het leek alsof je rond zwom in de buik van je moeder. Je draaide je af en toe om. Omdat de bewegingen plaats vinden in een vloeistof met een bepaalde viscositeit lijkt het een stuk gracieuzer dan in lucht. In lucht zou alleen een veertje zo kunnen bewegen. Vandaar dat je moeder je de bijnaam ‘Fluffy’ gaf. We zijn je vanaf toen bij gebrek aan een betere en beschrijvender benaming, ‘Fluffy’ gaan noemen. Intussen proberen we natuurlijk wel een echte en betere naam voor je te verzinnen. Dat valt ons echter niet mee. Vooralsnog komen we er niet uit. Maar goed op dit moment hebben we nog even de tijd.

Ik zal je nu niet vermoeien met de verder details van het onderzoek. Je kunt het altijd zelf nog ‘ns nakijken op de video waar ik binnenkort een DVD van ga maken. Aan het einde van het onderzoek vroegen we dokter Lim nog of ze had kunnen zien wat je geslacht is. Helaas had ze daar niet op gelet. Het zou al wel zichtbaar moeten zijn maar toch heeft met het nogal eens mis. De volgende afpraak over minder dan een maand zullen we de gynaecoloog die dan samen met ons naar je kijkt vragen er speciaal op te letten.

Thuis gekomen ik eerst de VHS band omgezet naar mini-DV. Dat speelt prettige af en bovendien kan ik dat makkelijk aan de PC koppelen om het te digitaliseren en er vervolgens een DVD van te meken. Natuurlijk hebben we de band een meerdere keren afgespeeld om nu een goed te kijken. Na wat heen en weer spoelen en pauzeren van de band (beeld) ben ik tot de conclusie gekomen dat je een jongetje bent! Tja, ik ben geen expert maar ‘t ziet er wel naar uit. Mocht je een meisje zijn dan zijn we overigens net zo blij met je.

Het is uberhaupt al een wonder dat je moeder van je in verwachting is. We hadden het eigenlijk niet meer verwacht gezien de medische geschiedenis dus zijn we deste blijder nu het er toch van gekomen is. De eerste weken dat het duidelijk was dat je moeder zwanger was, waren heel spannend. We hoopten en baden vurig dat het stand mocht houden. En ja hoor gelukkig wel! Al in een redelijk vroeg stadium zijn we bij de gynaecoloog langs geweest. We hebben je letterlijk zien ontstaan uit een kompje cellen, dat vervolgens begon te kloppen.