Afgelopen maandag (vorige week maandag) hadden je moeder en ik een redelijk uitgebreide afspraak bij de gynaecoloog. Je was toen eenentwintig weken oud en nu dus onderhand tweeentwintig weken (om en nabij). Met de diagnostische apparatuur die de dokter voor handen had (“echo”) hebben we uitgebreid in je moeders buik naar jou gekeken. We hebben zeker 30 minuten genoten van de voorstelling. Je was erg beweeglijk. Als eerste heeft de dokter gezocht naar je hartslag. Vervolgens heeft ze de video recorder aangzet, zodat we ook thuis nog ‘ns na konden kijken wat we gezien hadden. Altijd een opluchting om bevestigd te krijgen dat je er nog bent en dat je het “nog doet”. Dokter Lim (zelfde naam in het Chinees als je moeder) was ook blij. Ze controleerde voor zover het mogelijk was alle vitale organen. Hart, nieren, maag, slokdarm, hersenen. We hebben vastgesteld dat je ruggetje inderdaad mooi dicht is. Met enig moeite hebben we uiteindelijk ook vast kunnen stellen dat je geen hazelip hebt. Je bleeft maar van de sensor af wegkijken met je hoofdje richting je moeder. Uiteindelijk draaide je toch even naar ons toe en konden we zien dat je verhemelte gesloten is.
Ik zal je nu niet vermoeien met de verder details van het onderzoek. Je kunt het altijd zelf nog ‘ns nakijken op de video waar ik binnenkort een DVD van ga maken. Aan het einde van het onderzoek vroegen we dokter Lim nog of ze had kunnen zien wat je geslacht is. Helaas had ze daar niet op gelet. Het zou al wel zichtbaar moeten zijn maar toch heeft met het nogal eens mis. De volgende afpraak over minder dan een maand zullen we de gynaecoloog die dan samen met ons naar je kijkt vragen er speciaal op te letten.
Thuis gekomen ik eerst de VHS band omgezet naar mini-DV. Dat speelt prettige af en bovendien kan ik dat makkelijk aan de PC koppelen om het te digitaliseren en er vervolgens een DVD van te meken. Natuurlijk hebben we de band een meerdere keren afgespeeld om nu een goed te kijken. Na wat heen en weer spoelen en pauzeren van de band (beeld) ben ik tot de conclusie gekomen dat je een jongetje bent! Tja, ik ben geen expert maar ‘t ziet er wel naar uit. Mocht je een meisje zijn dan zijn we overigens net zo blij met je.
Het is uberhaupt al een wonder dat je moeder van je in verwachting is. We hadden het eigenlijk niet meer verwacht gezien de medische geschiedenis dus zijn we deste blijder nu het er toch van gekomen is. De eerste weken dat het duidelijk was dat je moeder zwanger was, waren heel spannend. We hoopten en baden vurig dat het stand mocht houden. En ja hoor gelukkig wel! Al in een redelijk vroeg stadium zijn we bij de gynaecoloog langs geweest. We hebben je letterlijk zien ontstaan uit een kompje cellen, dat vervolgens begon te kloppen.